Zasadniczym celem jednorazowej amortyzacji jest umożliwienie podatnikowi dokonywania jednorazowych odpisów amortyzacyjnych w określonej sumie (w danym roku podatkowym), nie przekraczającej równowartości 50 000 euro (230 000 zł w 2024 roku).
Przy określaniu limitu, o którym mowa w ust. 7, nie uwzględnia się odpisów amortyzacyjnych od nieprzekraczającej 10 000 zł wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
Kto może skorzystać
Zgodnie z postanowieniami art. 22k ust. 7 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.
Dz.U.2024.226 t.j. z dnia 2024.02.21 Podatek dochodowy od osób fizycznych.
Definicja „małego podatnika”
Mali podatnicy to ci, u których suma przychodu ze sprzedaży (razem z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym równowartości 2 000 000 euro, wyrażonej w złotych.
Przepis ust. 7 nie ma zastosowania do podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności gospodarczej, który w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w okresie dwóch lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, prowadził działalność gospodarczą samodzielnie lub jako wspólnik spółki niebędącej osobą prawną lub działalność taką prowadził małżonek tej osoby, jeżeli między małżonkami istniała w tym czasie wspólność majątkowa.
Jakie składniki majątku podlegają jednorazowej amortyzacji
Jednorazowe odpisy amortyzacyjne mogą być stosowane do początkowej wartości składników majątku zaliczanych do odrębnych grup w Klasyfikacji Środków Trwałych, która jest używana w celach podatkowych. Obejmuje:
grupa 3 – kotły i maszyny energetyczne;
grupa 4 – maszyny, urządzenia i aparaty ogólnego zastosowania;
grupa 5 – maszyny, urządzenia i aparaty specjalistyczne;
grupa 6 – urządzenia techniczne;
grupa 7 – środki transportu (nie dotyczy jednorazowej amortyzacji fabrycznie nowych środków trwałych);
grupa 8 – narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie.
Zastosowanie omawianych odpisów zostało wyłączone w przypadku samochodów osobowych.